Ay güneşi kovalıyordu,
Hava, aydınlık ve karanlık arasında ikilemde.
Turuncuya boyuyor güneş geçtiği yeri,
Rüzgar hafiften saçımı okşamakta.

Yorgunum,
Kalbim cam kırıklarıyla dolu,
Zihnim allak bullak,
İçimde özlem var bitmek bilmeyen.
Dermansız ayaklarım sana koşuyor,
Yollar ıssız, kuytu ve karanlık
Yabancılık çekmiyor gün yüzü görmeyen gözlerim.

Çok yakınım,
Bir o kadar da uzağım hasretimi dindirmeye.
Elimi uzatsam tutacağım ellerini,
Kilometrelerce uzağımda olmana rağmen.
Ama olmuyor
Bitmiyor,
Sevdanın acı hali…

İçeriği aşağıdaki sekmelerle değiştirebilirsiniz.

a.guzel1

a.guzel1 Son yazıları (hepsini göster)