Allah’ın(c.c) kuluna, değil bu sitem,
Tutunca kırılan, “dala” kırgınım.
Nefesim kesilir, içimde matem,
Elimi tutmayan, “ele” kırgınım.

Rüzgâr terse eser, saçım yalayıp,
Açılmaz gözlerim, bakışım kayıp,
Dünyayı boş verip, yalanmış sayıp!
Alıp götürmeyen, “yele” kırgınım.

Buralar çetrefil, yollar hep bozuk,
Birikti kalemde, sözlerim azık,
Âhımı alana, derim ki; yazık!
Gıybetten zevk alan, “dile” kırgınım.

O denizler sığken, yüzmedim girip,
Kaçan fırsatları, almadım görüp,
Dalgalar coşunca, bendimi yarıp,
Nehrimde süzülen, “sala” kırgınım.

Maziye uymadan, atiye baktım.
Neden ki acıya, methiye yaktım?
Aklıma düşünce, çağlayıp aktım.
Gidene dön diyen, “kala” kırgınım.

Ne zor günler geçti, sabra eriştim.
Çulsuz derviş gibi, çöle karıştım.
Ömrümce hep düşüp, kalktım yarıştım!
Tâkâti kesilen, “hala” kırgınım.

Nice mektup yazdım, varmadı yâre,
Ucunu yakmıştım, yürek bin pâre,
Ölsem de bulunmaz bu derde çare,
Adresim bilmeyen, “pula” kırgınım.

Ağlamak ruhumu, temizler; paklar.
Rabbimden(c.c) hediye, günahım aklar!
Neşe’yi dünyada, kim alıp saklar?
Titretip sarmayan, “şala” kırgınım.

Neşe CÖMERT
31.10.13

İçeriği aşağıdaki sekmelerle değiştirebilirsiniz.

Neşe CÖMERT

Neşe CÖMERT Son yazıları (hepsini göster)